पुरंदरचा वाघ सरदार

कोलांटउड्या: बघ दात दाखवून..!!

2011-10-25T00:26:00.000+05:30

कोलांटउड्या: बघ दात दाखवून..!!: आतापर्यंत "दात दाखवणे" आणि "दात-ओठ खाणे" (कधी कधी दातांनी नखं खाणे ही गोष्ट निराळी..!) या पलीकडे मी दातांचा वापर केला नव्हता. तरीही माझ्यावर...

कोलांटउड्या: बाल बाल बचे..!

2011-10-25T00:22:00.001+05:30

कोलांटउड्या: बाल बाल बचे..!: कोणे एके काळी माझ्या डोक्यावर विपुल केशसंभार नांदत होतं, हे आजघडीला कोणाला सांगितलं तर त्यावर कदाचित विश्वास बसणार नाही. परमेश्वराची अस्वलान...

कोलांटउड्या: शाळा : नसलेली कादंबरी.

2011-10-25T00:22:00.000+05:30

कोलांटउड्या: शाळा : नसलेली कादंबरी.: मध्यंतरी मिलिंद बोकील यांची "शाळा" कादंबरी वाचनात आली. साहजिकच माझ्या शालेय जीवनातील आठवणी चाळवल्या आणि आज किबोर्डावर बोटांची "चाळवाचाळव" कर...

कोलांटउड्या: Coming सून..!

2011-10-25T00:21:00.000+05:30

कोलांटउड्या: Coming सून..!: संध्याकाळी ऑफीस सुटल्यावर थेट घरी आलो. हो.. म्हणजे एरवीही मी ऑफीस सुटल्यावर थेटच घरी येतो. "नाकासमोर चालणारा" की काय म्हणतात ना? त्या प्रकार...

कोलांटउड्या: सेल्सगर्ल येता घरा..

2011-10-25T00:19:00.000+05:30

कोलांटउड्या: सेल्सगर्ल येता घरा..: नेहमीप्रमाणेच रविवारची आळसावलेली सकाळ. सौ. मासे आणण्यासाठी बाजारात गेलेली. चिरंजीव रविवारच्या सुट्टीचा जास्तीत जास्त सदूपयोग व्हावा, म्हणू...

कोलांटउड्या: आज उनसे पहली मुलाकात होगी.

2011-10-25T00:16:00.000+05:30

कोलांटउड्या: आज उनसे पहली मुलाकात होगी.: रेड चिली इज ऑनलाईन.. संगणकाच्या उजव्या कोपर्‍यातून ह्या मॅसेजने क्षणभर डोके वर काढले आणि लुप्त झाला. आली.. आली... माझी प्राणप्रिय सखी ऑनलाईन...

कोलांटउड्या: जेवणात ही कढी अशीच राहू दे.

2011-10-25T00:13:00.004+05:30

कोलांटउड्या: जेवणात ही कढी अशीच राहू दे.: जेवणात ही कढी अशीच राहू दे ताटातल्या भातावरी अखंड वाहू दे गंडविले लोणच्यातील तेल वाढूनि कळले ना त्यात नसे फोड काहूनि? फोडीसहीत लोणचं जिभेस ...

कोलांटउड्या: पहाटे पहाटे मला झोप आली.

2011-10-25T00:13:00.003+05:30

कोलांटउड्या: पहाटे पहाटे मला झोप आली.: पहाटे पहाटे मला झोप आली
कशी ढेकणांची दिशाभूल झाली?

मलाही कळेना, तूलाही कळेना
कसे चिरडावे मुठी ढेकणांना
भिंतीस आली पुरेशी न लाली

चल ...

कोलांटउड्या: तरूण आहे मात्र अजुनी..!

2011-10-25T00:13:00.002+05:30

कोलांटउड्या: तरूण आहे मात्र अजुनी..!: तरूण आहे मात्र अजूनी, राजसा विटलास का रे?
एवढ्यातच त्या घुशीवर तू असा भाळलास का रे?

अजूनही जाहले ना नयनी मोतीबिंदूही विशाला
अजून मी पडल...

कोलांटउड्या: जेव्हा तुझ्या कटांना.

2011-10-25T00:13:00.001+05:30

कोलांटउड्या: जेव्हा तुझ्या कटांना.: जेव्हा तुझ्या कटांना उधळी हुशार नवरा माझा न राहिलो मी हरवून हा निवारा परात ढाल होते, हाती लाटणे घेशी बदलून टाकते ही चेहर्‍यावरील नक्षी दाता...

कोलांटउड्या: बायको घरात जंग छेडते खरी.

2011-10-25T00:13:00.000+05:30

कोलांटउड्या: बायको घरात जंग छेडते खरी.: (चाल : आज गोकुळात रंग खेळतो हरी ) बायको घरात जंग छेडते खरी सैनिका जरा जपून जा तुझ्या घरी ! ऑफीसातूनी येता चहा टाकते घोट घेता त्याचा, विष ...

कोलांटउड्या: जेवणात ही कढी अशीच राहू दे.

2011-10-25T00:12:00.000+05:30

स्वच्छंदी....: का कळेना....

2011-10-24T23:46:00.000+05:30

स्वच्छंदी....: का कळेना....: कधी कधी खरंच कळत नाही, काय होतंय ते.... पुढेही जाता येत नाही आणि आयुष्य थांबूही शकत नाही..... मग सुरु होतो या दोघांमधला एक खेळ.... विचार...

स्वच्छंदी....: रिलेशनशिप स्टेटस : सिंगल

2011-10-24T23:45:00.000+05:30

स्वच्छंदी....: रिलेशनशिप स्टेटस : सिंगल: And that neither means Available nor ready to Mingle!!!! रिलेशनशिप स्टेटस:सिंगल एक भुवया उंचावणारं स्टेटमेंट..... (भुवया उंचावण्याची कारणे...

स्वच्छंदी....: भिगी ज़ुल्फे आणि पुरुष मंडळी!

2011-10-24T23:41:00.000+05:30

स्वच्छंदी....: भिगी ज़ुल्फे आणि पुरुष मंडळी!: "झटककर जुल्फ जब तुम, तौलीये से बारीशे आझाद करती हो, अच्छा लगता हैं...." सध्या ह्या ओळी खुपदा कानांवर पडतात. या ओळींची रचना मला जाम ...

YouTube - Pahile Na Mi Tula

2010-10-10T22:17:00.000+05:30

YouTube - Pahile Na Mi Tula

गणपती बाप्पा मोरया ..पुढच्या वर्षी लवकर या !!! ( गणेश विसर्जन )

2010-09-22T20:19:00.000+05:30

... आणि विसर्जनाचा दिवस येऊन ठेपला. शेवटच्या दिवशी मंडपातलं वातावरण

एकदम पालटलेलं. मूतीर् दुपारी दोनपर्यंत विसर्जनासाठी बाहेर पडली पायज

े,

असा सज्जड दम सदामामाने पोरांना दिलेला. त्यामुळे टंगळमंगळ बंद.

गेली ११ दिवस पोरं एक दिलानं श्रींच्या सेवेसाठी झटत होती. घरच्या अडचणी,

वैयक्तिक व्यथा, आजारपण, चिंता... या सर्वार्ंचा काही दिवसांपुरता विसर

पडलेला. हेवेदावे, रुसवेफुगवे, शाब्दिक चकमकी, एकमेकांशी धरलेला अबोला,

पाहुण्यांचं स्वागत, आरतीची गडबड, दर्शनाची रांग, सांस्कृतिक कार्यक्रम,

वर्गणीची वसुली, इतर मंडळांच्या भेटी... असल्या भरगच्च कार्यक्रमाची

आज अखेर! बाप्पाला निरोप द्यावा लागणार असल्यानं मंडपा

तलं वातावरण भावूक झालेलं. बाप्पाला निरोप दिल्यावर गुरुवारपासून आयुष्याचं

तेच रूटीन चक्र. बाप्पाच्या सेवेसाठी मालक सुट्टी देत नाही, म्हणून कंत्राटी

नोकरीकडे पाठ फिरवणाऱ्या राजाची नोकरीच्या शोधासाठी पायपीट सुरू होणार. मन्या, नाम्या, अव्याची कॉलेजात घोकंपट्टी सुरू होणार. पाटील नेहमीप्रमाणे स्वत:च्या हॉटेलच्या गल्ल्यावर बसणार. गोट्या एका कंपनीत इंटरव्ह्यूसाठी जाणार असतो... मामा उद्यापासून सगळ्यांची बिलं भागवण्याचं काम करणार असतो... गणेशोत्सवानं १२ दिवस या सर्वांना बांधून ठेवलं. त्यांच्यातला कार्यकर्ता जागा केला. त्यांना सामाजिक भान दिलं. त्यामुळे बाप्पाला निरोप देणं या कार्यर्कत्यांसाठी जड झालेलं...
शेवटच्या आरतीला सुरुवात होते. मंडळातील झाडून सगळे कार्यकतेर्, बिल्डींगमधले रहिवासी आरतीत सहभागी झालेले. आरती संपते. 'गणपत्ती बाप्पा मोरया...'चा गजर होतो आणि मूतीर् बाहेर काढण्याची तयारी सुरू होते. मूतीर् ट्रॉलीवर चढवण्यात रघू, राजा, सतीश आणि अव्या तरबेज. बाहेर ट्रक उभा. डिजेवालाही तयार. संजा त्याला भिडलेला. टुकार गाणी वाजवलीच तर पेमेंट होणार नाही, असा दमच त्याला दिलेला. बरोब्बर सव्वादोन वाजता मिरवणुकीला सुरुवात होते. सत्यनारायणाच्या पुजेचा मान मिळवण्यावरून एकमेकांशी खुन्नस धरलेला रवी आणि संजा राग विसरून एकमेकांच्या खांद्यावर हात टाकून चालत असतात. मन्या आणि नाम्याचा कोंबडी डान्स रंगात आलेला असतो. मामा गुलालानं पार माखलेला. पोरं रस्त्यावर येऊन ट्रॅफिक जॅम होणार नाही, याची जबाबदारी अव्या, सतीश आणि राजाकडे. वाजतगाजत मिरवणूक चौपाटीवर येते.
आरती होते आणि पोरांचा नूर पालटतो. भंकस एकदम बंद. सगळ्यांचं असं एकत्र येणं आता थेट पुढल्या वषीर्. विसर्जनासाठी पोरं समुदात शिरतात. डोळ्यांतून अश्रूंच्या धारा वाहू लागतात. डोळ्यांतून वाहणारं खारं पाणी समुदाच्या खाऱ्या पाण्यात मिसळून जातं.
दाटलेल्या कंठानं पोरं ओरडत असतात...
गणपती बाप्पा मोरया .........पुढच्या वर्षी लवकर या !!! :(

आंतरजालावरून साभार - ई-मेल फॉरवर्ड - आभार - लेखक / कवी

स्वप्नं थांबवलीत तर आयुष्य थांबतं,

2010-09-22T13:44:00.000+05:30

स्वप्नं थांबवलीत तर आयुष्य थांबतं.................

त्याला ती एका पार्टीत भेटली. खुप सुंदर होती ती.

साहजिकच तिच्या मागे खुपजण होते.
ती सुंदर होती, बुध्दिमानही होती. सर्वांनाच

हवीहवीशी वाटणारी.
पण ती कोणालाच जवळीक साधु देत नव्हती.

तो फार साधा. आर. के. लक्ष्मणच्या 'कॉमनमॅन'

सारखा. त्याला तर त्याचे मित्रही भाव देत नव्हते.

मग तिच्यासारख्या मुली तर चंद्राइतक्या

अप्राप्यच! तिचं त्याच्याकडं लक्षही नव्हतं

त्या पार्टीत.

आपल्याच विश्वात मश्गुल होती ती!

पण आपण धाडस करायचच, असं ठरवून,

सारं बळ एकवटुन त्यानं तिला विचारलं,

'तु पार्टी संपल्यावर माझ्याबरोबर कॉफी

प्यायला येशील?' तिला 'नाही' म्हणणं

फार सोप्पं होतं. पण त्याच्या डोळ्यांतले

नितळ, पारदर्शी भाव आणि आवाजातलं

आर्जव जाणुन तिला का कोण जाणे, 'हो'

म्हणावसं वाटलं. ती 'हो' म्हणाली आणि

त्याचं टेन्शन शतपटीनं वाढलं. या

शक्यतेचा त्यानं विचारच केला नव्हता!
जवळच्याच कॉफी पार्लरमध्ये दोघं

कोप-यातल्या टेबलावर बसली. कॉफीची

ऑर्डर दिली. पण काय बोलायचं, हे

त्याला सुचेचना! तो खुपच नर्व्हस झाला

होता. आणि या गप्प गप्प अशा विचित्र

डेटनं तीसुध्दा अवघडली. झक मारली

आणि याला हो म्हटलं, असंही मनात

आलं तिच्या!

कॉफीचा एक घोट पोटात गेल्यावर

अचानक त्याला कंठ फुटला. त्यानं

वेटरला हाक मारली. वेटर प्रश्नार्थक

चेह-यानं टेबलाजवळ येऊन उभा राहीला.

तो म्हणाला, 'थोडं मीठ देता? मला

कॉफीत टाकायचंय!' सारं कॉफी शॉप

या अनपेक्षित मागणीनं गोंधळात पडलं.

विचित्र नजरेनं सारे त्याच्याकडे पाहु

लागले. तीसुध्दा!

वेटरनं मुकाट्याने मीठ आणुन दिलं

आणि देताना - "कैसे कैसे लोग आते है!"

अशा अर्थाचा चेहराही केला. त्यानं मीठ

कॉफीत टाकलं आणि तो कॉफी पिऊ

लागला! ती खरंच गोंधळली होती.

अशी विचित्र डेट आणि आता कॉफीमध्ये

चक्क मीठ!

अखेरीस तिनं विचारलंच "पण तुला ही

अशी जगावेगळी सवय कशी काय लागली?"
"माझं लहानपण समुद्रकाठी गेलं..." शब्दांची

जुळवाजुळव करत तो म्हणाला... "सारखा

मी समुद्राच्या पाण्यात खेळत असे. आई

कॉफी प्यायला हाक मारायची, तसा मी

धावत धावत व्हरांड्यात येई आणि

खारटलेल्या पाण्यानं खारटलेली बोटं

बशीतल्या कॉफीत बुडवून पीत असे.

आता आई राहिली नाही. आणि ते

समुद्रकाठचं घरही. पण खारट कॉफीची
चव जिभेवर आहे. खारटलेल्या कॉफीनं

मला लहानपणच्या आठवणी पुन्हा भेटतात.

ती चव बरोबर सगळं बालपण घेऊन येते..."

भरलेल्या डोळ्यांनी तो म्हणाला.

तिचं ह्र्दय भरून आलं - त्याच्या निरागसतेनं.

किती हळुवार होतं त्याचं मन.

मग तीही बोलली... आपल्या दुरवरच्या घराबद्दल,

बाबांबद्दल... तिच्या स्वप्नांबद्दल...

खरचं खुप छान डेट झाली ती!

मग ते पुन्हा पुन्हा भेटत राहीले. अखेर तिला पटलं,

हाच आपला जीवनसाथी. तो शांत होता.

संयमी होता. हळुवार होता. तिची काळजी

घेणारा होता. मग एके दिवशी दोघांनी ठरवलं

आणि लग्न केलं! चार-चौघांसारखं आयुष्य सुरु झालं

आणि दिवस खुप मजेत जाऊ लागले. एखाद्या

परीकथेसारखे. खरंच त्यांचं आयुष्य खुप सुखी होतं.

ती त्याच्यासाठी सर्वकाही करायची. कॉफीसुध्दा!

आणि हो, त्याच्या बालपणाशी त्याची नाळ

जोडलेली राहण्यासाठी चिमुटभर मीठही टाकायची

त्या कॉफीत! अशीच भर्रकन ४० वर्षं कधी उडुन गेली,

ते कळंलच नाही.

एके रात्री तो झोपला, तो पुन्हा कधीच न उठण्यासाठी...!

काही दिवसांनी ती सावरली. रोजचे व्यवहार

नेहमीप्रमाणे करू लागली. एकदा सहज म्हणुन

त्याचं पुस्तकांच कपाट आवरायला घेतलं असताना

तिला त्यात एक चिठ्ठी सापडली. त्याच्या अखेरच्या

दिवसात त्यानं ती कधीतरी लिहीली होती.

"माझ्या प्रिये, मला माफ कर! आयुष्यभर मी
तुझ्याशी एका बाबतीत खोटं वागलो, त्याबद्द्ल

मला क्षमा कर! हे एकच असत्य मी तुझ्याशी बोललो...

पहिल्यांदा आणि शेवटचं! आयुष्यभर ही खंत मला

जाचत राहिली. पण मी कधी तुला खरं सांगण्याची

हिंमत करू शकलो नाही... केवळ तु मला खोटारडा

म्हणशील आणि मी तुला गमावून बसेन या भीतीने!

प्रिये, आपण सर्वप्रथम जेव्हा कॉफी पार्लरमध्ये भेटलो,

तेव्हा मला कॉफीमध्ये घालण्यासाठी खरं तर साखर

हवी होती! त्या क्षणाला मी इतका नर्व्हस झालो होतो,

की मी साखरेऐवजी चुकून मीठ मागितलं वेटरकडे

आणि मग त्या विषयावरून आपलं संभाषण सुरू झालं

म्हणुन मी ते तसंच पुढे चालवून घेतलं... खारट कॉफी

मला आवडत नाही. किती विचित्र चव ती! पण मला

तु खुप आवडतेस... आणि तुला गमावू नये म्हणुन

आयुष्यभर मी खारट कॉफी मी पीत राहिलो. ...

आता मरण्याआधी मी तुझ्यापाशी सत्य उघड केलंच

पाहीजे. नाही तर हे खोटेपणाचं ओझं मी पेलू

शकणार नाही! प्लीज - मला माफ करशील?"

स्वप्नं थांबवलीत तर आयुष्य थांबतं ,
विश्वास उडाला कि आशा संपते ,
काळजी घेणं सोडलं कि प्रेम संपतं..
म्हणून स्वप्नं पहा , विश्वास ठेवा आणि काळजी घ्या ,

आयुष्य खूप सुंदर आहे..

परवा भेटला बाप्पा

2010-09-22T13:34:00.000+05:30

| बाप्पा ||

परवा भेटला बाप्पा,

जरा वैतागलेला वाटला ,

दोन क्षण दम खातो

म्हणून माझ्या घरी टेकला ,

उंदीर कुठे पार्क करू ? लॉट नाही सापडला,

मी म्हंटलं सोडून दे, आराम करु दे त्याला ,
तू पण ना देवा कुठल्या जगात राहतोस ?
मर्सिडिस च्या जमान्यात उंदरावरून फ़िरतोस ,
मर्सिडिस नाही निदान नॅनो तरी घेऊन टाक,
तमाम देव मंडळींमधे भाव खाऊन टाक,
इतक्या मागण्या पुरवताना जीव माझा जातो ,
भक्तांना खुश करेपर्यंत माझा जीव दमतो ,
काय करू आता सार मॅनेज होत नाही ,
पुर्वीसारखी थोडक्यात माणसं खुशही होत नाहीत,
इमिग्रेशन च्या रिक्वस्ट्स ने सिस्टीम झालीये हॅंग ,
तरीदेखील संपतच नाही भक्तांची रांग ,
चार आठ आणे मोदक देऊन काय काय मागतात,
माझ्याकडच्या फ़ाइल्स नुसत्या वाढतच जातात,
माझं ऐक तू कर थोडं थोडं डेलिगेशन,
मॅनेजमेंटच्या थेअरीमधे मिळेल सोल्यूशन ,
एम बी ए चे फ़ंडे तू शिकला नाहीस का रे ?
डेलिगेशन ऑफ़ ऍथॉरिटी ऐकल नाहीस कारे ?
असं कर बाप्पा, एक लॅपटॉप घेउन टाक,
तुझ्या साऱ्या दूतांना कनेक्टीव्हिटी देऊन टाक,
म्हणजे बसल्याजागी काम होइल धावपळ नको,
परत येउन मला दमलो म्हणायला नको,
माझ्या साऱ्या युक्त्यांनी बाप्प झाला खुश,
माग म्हणाला हवं ते, एक वर देतो बक्षिस,
सी ई ओ ची पोझिशन, टाऊनहाऊस ची ओनरशिप,
ईमिग्रेशनदेखील होइल लवकर मग ड्युअल सिटिझनशिप. मी हसलो उगाच, म्हंटल, देशील जे मला हवं .म्हणाला मागून तर बघ, बोल तुला काय हवं.

'पारिजातकाच्या सड्यात हरवलेलं अंगण हवं ',
'सोडून जाता येणार नाही अस एक बंधन हवं',
'हवा आहे परत माणसातला हरवलेला भाव',
'प्रत्येकाच्या मनाच्या कोपऱ्यात थोडासा शिरकाव ',
'देशील आणून परत माझी हरवलेली नाती ',
'नेशील मला परत जिथे आहे माझी माती ',
'इंग्रजाळलेल्या पोरांना थोडं संस्कृतीचं लेणं ',
'आईबापाचं कधीही न फ़िटणारं देणं ',
'कर्कश्श वाटला तरी हवा आहे ढोलताशांचा गजर ',
'भांडणारा असला तरी चालेल पण हवा आहे शेजार ',
'य़ंत्रवत होत चाललेल्या मानवाला थोडं आयुष्याचं भान', देशील का रे बाप्पा माझ्या पदरात एवढं दान ?
"तथास्तु" म्हणाला नाही, सोंडेमागून नुसता हसला .
सारं हाताबाहेर गेलंय पोरा, "सुखी रहा" म्हणाला.

स्वतःला बदलायच आहे? टी. क्यू. एम. वापरा!!!

2010-09-22T13:25:00.000+05:30

स्वतःला कशाला बदलायच? आपण तर ‘बेस्ट’ असतो!!! बाकीचे गाढव असतात. हे अगदी खरं आहे. पण ‘हाय ये जमाना!’

हा देश, हा समाज, हे नातेवाइक, शेजारी ; खरं सगळच बदलायला हवं आहे. कोण बदलणार? हे काम मोठया लोकांचे. म्हणुन आपल्यालाच बदलायला हवं. आणि तेही आपणच!!

पण कसे बदलणार? टी. क्यू. एम. वापरुन....

टी. क्यू. एम. म्हणजे ‘टोटल क्वालीटी मॅनेजमेन्ट’. जपानी विचार करण्याची पद्धत. ह्या पद्धतीमुळे जपानी क्वालीटी सगळया जगात सर्वोत्तम झाली. आपल्याकडेसुदधा बर्याच कंपन्या टी. क्यू. एम. वापरतात.

टी. क्यू. एम. मध्ये बर्याच गोष्टी समाविष्ट होतात. जसे ५ एसः (सेपरेट, सॉट, शाइन,सिस्टमटाइज, स्टान्डरडाइज.); टी. पी. एम.; विश्लेषण पध्दती इ.

टी. क्यू. एम. वापरुन आपण आपल्यात बदल घडवू शकतो. आपण आपल्या मोरेश्वराचे उदाहरण घेउ.

मोर्या रोज उशीरा ऑफीसला जायचा. बॉसच्या लक्षात आले, बॉस जाम ओरडला. आपल्या नेहमीच्या वेळेवर निघताना मोर्या कसा बसा तयार होत असे. आता नेहमीच्या वेळेच्या आधी निघायचे म्हणजे मोर्याला संकटच होते.

मोर्याने विचार केला. आपल्याला नक्की कशासाठी वेळ लागतो हयाचा आढावा घेतला. जवळ जवळ रोज मोर्याला पाकीट शोधायला वेळ लागायचा. पाकीट कधी कालच्या जीन्समध्ये, बेडरुम मध्ये, हॉलमध्ये, आरशावर, कपाटामध्ये, एकदातर पाकीट ऑफीसात आणी महाशय शोधत होते घरात!! आणि शेवटच्या ५ मिनिटातली ही लढाइ मोर्या नेहमी हरायचा.

मोर्याने ठरवले, ह्या पाकीटाचे काहीतरी करायला हवे. रोज वेळेवर जायचे तर ह्या पाकीटासाठी वेळ घालवणे परवडणारे नाही. खुप विचार केल्यावर मोर्याला एक युक्ती सुचली. मोर्याने पाकीटाची जागा निश्चीत करण्याचे ठरवले. पण जागा ठरवली तरी त्या जागेवर पाकीट ठेवायला हवे!! तीच तर खरी मेख होती. गंमत म्हणजे पाकीट वेळेत मिळण्यासाठी जागेवर ठेवायला हवे. मोरयाचे शिक्षक , आइ, बाबा; गोष्टी जाग्यावर ठेव हे सांगता सांगता म्हातारे झाले!! मोर्याला हे नक्की ठाउक होते की आपल्याला वस्तु जाग्यावर ठेवायला जमणार नाही.

मोर्याने हया गोष्टीसाठी व्यवस्थापकीय हुशारी ‘टी. क्यू. एम. विश्लेषण पध्दती’ वापरण्याचा विचार केला. वेगळा विचार, वेगळे उत्तर. पाकीट खिशातुन रोज काढल्यामुळे कुठेतरी ठेवले जाते आणि वेळेवर मिळत नाही. जर आपण पाकीट खिशातुन काढलेच नाही तर कालच्या जिन्समध्येच मिळेल, शोधाशोध वाचेल आणि वेळवर निघता येइल. ही कल्पना चांगली होती. आळशी मोर्याला फारच आवडली. पण संध्याकाळी घरी आल्यावर कुणी पैसे मागितले की पाकीट खिशातुन काढले जाते आणि सवयीनुसार कुठेही ठेवले जाते. सकाळी निघताना काल संध्याकाळी पाकीट कुठे टाकले ते आठवत नाही आणि वेळ वाया जातो. संध्याकाळी जरी पैसे लागले तरी पाकीटातुन न घेता, लॉकरमधुन घ्यायचे म्हणजे पाकीट कायम कालच्या जीन्समध्ये राहिल आणि न शोधता सापडेल.

मोर्याने ‘टी. क्यू. एम. मधील ‘का? का? ही विश्लेषण पध्दती’ वापरली.

मोर्याने स्वतःला विचारलेले प्रश्न आणि त्याची उत्तरं आपण पाहु

मला उशीर का होतो?

मी पाकीट शोधत राहतो.

मी पाकीट का शोधतो?

पाकीट जीन्समध्ये नसते.

पाकीट जीन्समध्ये का नसते?

काल संध्याकाळी पैसे देण्यासाठी काढलेले असते.

ह्याचा अर्थ पाकीट काढले नाही तर जाग्यावर मिळेल. पाकीट खिशातून काढल्यामुळे ते मिळत नाही आणि उशीर होतो.

पाकीट खिशातून काढणे हे मूळ कारण आणि त्याचा परिणाम म्हणजे उशीर होणे.

काही मंडळी म्हणतील ‘पाकीट परत जाग्यावर न ठेवल्यामुळे उशीर होतो’. अगदी बरोबर. पण माणसा माणसात फरक असतो. ज्यांना गोष्टी जाग्यावर ठेवण्याची सवय आहे. त्यांना उशीर होणारच नाही. गोष्टी जाग्यावर ठेवण्याची सवय अतिशय चांगली.

पण ज्यांना गोष्टी जाग्यावर ठेवण्याची सवय नाही, त्यांचं काय? सवयही लागत नाही आणि आयुष्यभर नुसत्या शिव्याच खाव्या लागतात.

आपण दुसर्याला खुप काही विचारत असतो. स्वतःला कधीच काही विचारत नाही. दुसर्याला विचारल्यामुळे आपल्याला बर्याच गोष्टी कळतात. स्वतःला विचारल्यामुळे आपल्यात बदल घडवता येतात.

अशा तर्हेने मुळ कारणांचा विचार करुन, मोर्याने म्हटले तर साध्या, म्हटले तर कठीण अशा समस्येवर तोडगा काढला. आपणही जर स्वतःस “का?” असा सवाल विचारत गेलो तर, आपल्याला भेडसावणार्या समस्यांचे उत्तर शोधु शकतो. समस्या ही वैयक्तिक ,कंपनीची, तांत्रिक असो किंवा नवी अथवा जुनी असो,”का” असा सवाल विचारत गेल्यास आपल्याला उत्तर मिळते.

अशा छोटया गोष्टी मोठा फरक घडवुन आणतात. आपल्याला सुद्धा असा बदल घडवायचा असल्यास आपल्या वागण्याचा आढावा घ्या. उत्तर त्यातच मिळेल.

ह्या आठवडयापासुन अशाच मोर्याच्या स्वतःच्या व फॅक्टरीमधल्या काही गोष्टी बदलण्याचा प्रयत्न करणार आहोत. तुम्हाला किंवा तुमच्या कार्यालयातल्या, फॅक्टरीमधल्या काही गोष्टी बदलायच्या असतील तर आपण मोर्याची मदत घेउ, स्वतःला आणि आपल्या कंपनीला कार्यक्षम बनवु, तेही कमी वेळात, कमी त्रासात आणि कमी खर्चात!!!!

मला विसरायचे आहे ...nice poem

2010-09-22T13:21:00.000+05:30

मला विसरायचे आहे ,

मला विसरायचे आहे कि “माझे तुझ्यावर प्रेम आहे”,

असे मी तुला बोललो होतो,

आणि हेही विसरायचे आहे कि ,

त्याचे उत्तर तू नकारात दिले होते.…

मला विसरायचे आहे ..

कि तुझ्या नकारा नंतरहि आपल्यात काहीच बदलले नाही,

किंबहूना आपण आणखीनच जवळ आलो ,

मला विसरायचे आहे कि तू मला आणि मी तुला समजायला लागलो ,

मला आज काहीच समजून घ्यायचे नाही,

मला फक्त विसरायचे आहे....

मला विसरायचे आहे,

तो वेळ जेव्हा एक-मेकांशी बोलताना आपण वेळांचे भान हरपायचो,

मला विसरायचे आहे त्या वाटा ज्यांवर आपण एकत्र चाललो होतो,

मला हेही विसरायचे आहे कि ,

नंतर मी एकटाच कित्येक वेळ त्या वाटानवर तुझ्या पाउलखुणा पहात होतो,

मला विसरायचे आहे...

मला विसरायच्या आहेत त्या भेटी ,

जेव्हा समोरा- समोर असून आपल्या नजरा मिळाल्या नाहीत ,

आणि जेव्हा मिळाल्या तेव्हा आपल्याला काही बोलावे लागले नाही..

मला विसरायचे आहे...

मला विसरायचे आहे कि माझ्याकडे तुझ्या काही तसविरी आहेत,

आणि हेही कि त्या तसविरी मी कोठे जपून ठेवल्यात ते,

आणि हेही विसरायचे आहे कि...

त्याना मी तासं-तास न्याहाळायचो.........

मला विसरायचे आहे...

मला विसरायचे आहे कि...मी तुला विसरू शकत नाही...

सांग हे शक्य होईल का?

मी तुला विसरेन का...?

मला विसरायचे आहे...

प्रेमाची एक गम्मत असते.....!

2010-09-22T13:16:00.000+05:30

सुरूवात त्याची डोळ्यांनी होते

मग ते हृदयापर्यंत जाऊन पोहोचते

आधी नाही-नाही नंतर हो हे उत्तर असते

प्रेमाची हि एक गम्मत असते.....

डोळ्यांनी जे म्हटलं ते ओठांवर यायला उशीर होतो

दिलीच साथ ओठांनी तर आपण नेमके दुसरे बोलतो

मग त्रास हा त्याचा नेमका आपण करून घेतो

प्रेमात सर्वांचे हे असेच होते

कारण, प्रेमाची एक गम्मत असते.....

मन आधी धावते ते मिळवायला

मिळाले कि वेळ द्यावा लागतो ते सांभाळायला

मन हे मग आपले राहत नाही

लक्ष तर कुठेच लागत नाही

नजरेसमोर मग ती नेहमीच असते

प्रेमाची हिच तर गम्मत असते.....

भटकलेला एखादा इथेच स्थिर होऊन जातो

मिळता प्रेम तो इथला वीर होऊन जातो

वीर झाले तरी इथे नमते घ्यावे लागते

रुसलीच तर तिला प्रेमाने समजवावे लागते

कारण, प्रेमाची एक गम्मत असते.....

नुस्तच ठरवून कधी प्रेम होत नाही

डोळे जरी खूप बोलत असले,

तरी न बोलता कधी प्रेम मिळत नाही

मनातले प्रेम कधी मनात ठेवायचे नसते

वेळ जाण्याआधी सर्व काही तिला सांगायचे असते

कारण, प्रेमाची एक वेगळीच गम्मत असते.....

न सांगता मग कुढत बसायचे नसते

’आणि गेली ती’..... म्हणत रडत बसायचे नसते

गळला पान आयुष्याचा एक, तर ते पकडायचे नसते

नव्या मोहराची वाट पहायची असते

पालवी फुटतेय तर त्याला फुटू द्यायची असते

कारण प्रेमातच खरी गम्मत असते......

लेले आणि नेने

2010-09-22T13:14:00.000+05:30

अबोला

2010-09-22T13:10:00.000+05:30

अजूनही रुसुनी आहे
काही केल्या कळेना,
हरले माझे सारे प्रयत्न
पण अबोला हा काय सुटेना

माझ्याबद्दल मनी तुझ्या,
हा राग कसला आहे.....??
सांगशील का रे सख्या,
नक्की वाद कसला आहे...??

प्रेम करतोस माझ्यावर,
अजूनही मला आपलेच मानतोस,
मग अबोला धरून मनात,
असा परक्यासारखा का वागतोस...??

तुझ्याशी बोलल्यावाचून,
मला मुळीच करमत नाही,
तुझ्या विचारांशिवाय मन माझे,
दुसरे कशातही रमत नाही..

तुझ्या या अबोला चे,
कारण तरी सांगून बघ,
निदान त्यासाठी तरी एकदा,
माझ्याशी बोलून बघ..

चंडीका आली...(अप्सरा आली चे विडंबन)

2010-09-22T13:00:00.000+05:30

अवजड काया की पडछाया,
अवस घेउन आले,
नवर्‍याला फोडले झाडुनी झोडले,
पदर खोचुन आले.

मी फेकली ताटली,
जाउन लागली,
त्याच्या कानाखाली.
मी क्विंटल भरली,
खाउन फुगली.
टेरर असे भोवताली.

चंडीका आली,
लपा पलंगाखाली,
उमटेल लाली,
पुन्हा हो गालाखाली.

कडुशार सुरत हेकनी,
माझा हो धनी,
किती बेजार.

पाहता होइ तो दुखी,
त्याच्या हो मुखी,
हसे शेजार.

हाकते तया एकटी,
बांधुन वळकटी,
होती पसार.

कुणी दिली तुम्हाला दाजी,
देणगी भंगाराची,
फुलाच्या नावाखाली दाजी,
टोपली अंगाराची.

मी फेकली ताटली,
जाउन लागली,
त्यांच्या कानाखाली.
मी क्विंटल भरली,
खाउन फुगली.
टेरर असे भोवताली.

चंडीका आली,
लपा पलंगाखाली,
उमटेल लाली,
पुन्हा हो गालाखाली.

मी जर ...असतो तर......,वाचण्यासारखे लिखाण

2010-09-22T12:57:00.001+05:30

एक छान लिखाण वाचनात आले..तुम्ही सर्वांनी वाचावे असे वाटले म्हणून सर्वांना पाठवत आहे.. ह्या नेते मंडळींनी जर ह्याचा विचार केला तर बरेच त्रास कमी होतील.

प्रतिक्रिया देताना फक्त वाह वाह च्या ऐवजी कळकळ दिसावी अशी माफक अपेक्षा आहे .....आणि त्या कळकळीचे पडसाद उमटले पाहिजेत आपल्या कार्तुत्वातून...

मी जर कॉन्ग्रेसचा नेता असतो तर,
मी आपल्याला निवडणूकीत लोकांसमोर जायला कुठलेच विधायक कार्यक्रम उरले नाहीत का याचा विचार केला असता.
महात्मा गांधींनी स्थापन केलेया पक्षाची आपण लावलेली वाट पाहून व त्या बद्दल शरम वाटून राजघाटावर जाउन गांधींची क्षमा मागितली असती.
राहूलसाठी केलेल्या चापलूसकीमुळे आपली प्रतिमा बिघडत चालल्याबद्दल विचार केला असता. आरक्षणाच्या मुद्द्यावर एक ठाम भुमीका घेतली असती.
सत्तेसाठी आपण डाव्यांचे लाड करून देशाचे नुकसान करतो आहोत जे जाणून सत्तीला लाथ मारली असती व ताठ मानेने निवडणूकीला सामोरे गेलो असतो .....
******************************************************************************
मी जर राहुल गांधी असतो तर,
पहिल्यांद्या आपल्या भोवती असलेल्या चापलूसकांच्या चांडाळ चौकडीला लाथ मारून आपली जनमानसातील प्रतिमा सुधारली असती.
गांधी घराण्याच्या वलयाचा वापर देशाच्या व पक्षाच्या कल्याणासाठी केला असता. झालच तर स्वताच्या मनाने परिस्थीतीचा अभ्यास करून भाषणे दिली असती, सध्यासारखी नुसती वाचून दाखवली नसती.
दलितांबरोबर मिसळण्याचे नाटक बंद केले असते.
स्वताबद्दल पंतप्रधानपदासाठी उडणाऱ्या वावड्यांना आपण अजून तेवढे परिपक्व नसल्याचे नमूद करून पुर्णविराम दिला असता.
स्वताला आपण देशावर राज्य करणाऱ्या गांधी घराण्याचे युवराज नसुन देशाच्या कल्याणासाठी अनेक वेळा बलिदान करणाऱ्या गांधी घराण्याचा एक पुढचा सैनिक आहे असे समजावले असते....
********************************************************************************
मी जर भाजपा नेता असतो तर,
मी कुणा एकाचे नेतत्व मान्य करून पक्षबांधणीसाठी स्वताला वाहून घेतले असते.
उठसुठ गांधी घराण्यावर टिका करण्यापेक्षा आपल्या पक्षातल्या नाठाळांवर कसा काबू करायचा याचा विचार केला असता.
विरोधी पक्षाची भुमीका नुसती "विरोधासाठी विरोध " अशी नसते हे समजावून घेतले असते.
पुढच्या निवडणूकीसाठी आत्ताच तयारी सुरु केली असती व त्यासाठी जनतेच्या व देशाच्या कल्याणाचा एक कार्यक्रम लोकांसमोर ठेउन त्याआधारे निवडणूकांना सामोरे गेलो असतो.
पराभवानंतर मनाला लाजवेल असे आकांडतांडव केले नसते व विजयानंतर हुरळून पण गेलो नसतो ...
*********************************************************************************
मी जर गोपीनाथ मुंडे असतो तर,
महाजनांनंतर पक्षाला मी सोडून महाराष्ट्रात कुणीच वाली नाही ह्याचा गैरफायदा घेतला नसता.
पक्षाला उठसुठ ब्लॅकमेल केले नसते.
गडकरींशी एकदा काय आहे ते मिटवून शेवटी दोघांनी मिळून पक्ष पुढे न्हेला असता.
मिडीयाच्या व लोकांच्या मनात पाल चुकचुकेल अशी "जातीच्या आधारे पक्ष" काढण्याबद्दल हालचाल केली नसती....
*********************************************************************************
मी जर लालू प्रसाद यादव असतो तर,
उठसुठ कुणाला दमात घेण्यापेक्षा आपली भारतीय राजकारणात प्रतिमा "जोकर" कशामुळे झाली याचा विचार केला असता.
"राज ठाकरे" यांच्या घरासमोर "छटपुजा" घ्यायचा हट्ट टाकून ती सुधारलेल्या बिहारच्या भुमीत कशी घेत येईल यांसंबंधी विचार केला असता.
येवढी वर्षे सत्ता असुन आपण काहीच करू शकलो नाही याबद्दल शरम वाटून राजकारणातुन सन्यास घेउन स्वताच्या मालकीची मालकीची "गोपालनशाळा" काढली असती व राबडीला बरोबर घेउन मस्त धंदा संभाळला असता. आत्तापर्यंत पाळलेल्या साधू यादव सारख्या गुंडांचा वापर आपली गुरे सुरक्षीत ठेवण्यासाठी केला असता.
राज ठाकरेंवर टिका करण्याआगोदर "ते रस्ताने गेले तर लोक पाया पडतात व आपण रस्ताने चाललो तर लोक दगड का मारतात ?" याचा विचार केला असता ....
********************************************************************************
मी जर अबु आझमी असतो तर,
राज ठाकरेंना धडा शिकवायला थेट आझमगढहून २०००० माणसे आणण्यापेक्षा त्यांचे कल्याण तिकडेच कसे करता यीएल हे पाहिले असते।
समजा राजने त्या २०००० लोकां बरोबर आपल्या ही तंगड्या गळ्यात घालुन परत हाकलले तर कसे याचा विचार केला असता....
आपली लायकी काय आहे हे न समजता भैय्या चॅनेल्स वर अशा बेफाट मुलाखती दिल्या नसत्या.
परिस्थीती लै बिघडली व आपल्याला महाराष्ट्रात जाणे अशक्य झाले तर पोट कसे भरावे यासाठी प्लॅनिंग चालू केले असते....
**********************************************************************************
मी जर अमरसिंग असतो तर,
सगळ्यात पहिल्यांदा स्वताला अमिताभचा दत्तक भाउ, जयादिदींचा दत्तक कोणीतरी [ नवरा म्हणता येत नाही ना ] , अभिषेकचा दत्तक बाप, ऐश्वर्याचा दत्तक सासरा असे जाहीर करून टाकले असते. पुन्हा कुणी विचारले की बच्चन घराण्याशी तुमचा काय संबंध तर ही नाती त्याच्या तोंडावर फेकली असती.
त्यांच्यापैकी कुणाला साधी शिंक जरी आली तरी न्युज चेनेल्सना हाताशी घरून सगळे वातावरण पेटवले असते व राज ठाकरेच्या अटकेची मागणी केली असती.
उत्तर प्रदेशातली सत्ता गेलीच आहे आता लोकसभेत परिपत्य झाल्यावर पळायचे कुठे ह्याचा प्लॅन रेडी ठेवला असता.
कधीतरी वेळ काढून शिवसेनेच्या संजय राउतांबरोबर मिसळपार्ट्या झोडून "मी कसा मराठी संस्कृतीशी मिसळून राहतो " ह्याबद्दल न्युज चॅनेल्सवर अखंड बडबड केली असती.
थोडक्यात सध्या वागतो तसेच मुर्खासारखे वागलो असतो.....
***********************************************************************************
मी जर राज ठाकरे असतो असतो तर,
वर उल्लेख केलेल्या माकडांच्या चिडवण्याकडे लक्ष न देता आपले कार्य चालू ठेवले असते.
शिवसेनेशी न भांडता मराठी माणसाचा उत्कर्ष कसा करता यीएल हे पाहिले असते.
शक्यतो आपल्या आंदोलनात सामान्य माणसे भरडली जाणार नाहीत याकडे लक्ष ठेवले असते।
मराठी आणि मराठी माणसाच्या उत्कर्षाबरोबरच आपले कार्यकर्ते आलेल्या संधीचा गैरफायदा तर घेत नाहीत ना? ह्याची योग्य काळजी घेतली असती

Author Unknown...

--

दमलेल्या बापाची कहाणी

2010-08-02T14:19:00.000+05:30

कोमेजून निजलेली एक परी राणी

उतरले तोंड,डोळा सुकलेले पाणी

रोजचेच आहे सारे काही आज नाही

माफी कशी मागू पोरी मला तोंड नाही

झोपेतच घेतो तुला आज मी कुशीत

निजेतच तरी पण येशील खुशीत

सांगायाचे आहे माझ्या सानुल्या फुला

दमलेल्या बाबाची ही कहाणी तुला....

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

आटपाट नगरात गर्दी होती भारी

घामाघूम राजा तरी लोकलची वारी

रोज सकाळीच राजा निघताना बोले

गोष्ट सांगायाचे काल राहूनिया गेले

जमलेच नाही काल येणे मला जरी

आज परि येणार मी वेळेतच घरी

स्वप्नातल्या गावामध्ये मारू बघ खेळी

खर्‍याखुर्‍या परीसाठी गोष्टीतली परी

मांडीन मी थकलेल्या हातांचा झुला

दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला....

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

ऑफिसात उशीरा मी असतो बसून

भंडावले डोके गेले कामात बुडून

तास-तास जातो खाल मानेने निघून

एक-एक दिवा जातो हळूच विझून

अशा वेळी काय सांगू काय-काय वाटे

आठवासोबत पाणी डोळ्यांतून दाटे

वाटते की उठूनिया तुझ्या पास यावे

तुझ्यासाठी मी पुन्हा लहानगे व्हावे

उगाचच रूसावे नि भांडावे तुझ्याशी

चिमुकले खेळ काही मांडावे तुझ्याशी

उधळत खिदळत बोलशील काही

बघताना भान मला उरणार नाही

हसूनिया उगाचच ओरडेल काही

दुरूनच आपल्याला बघणारी आई

तरीसुद्धा दोघेजण दंगा मांडू असा

क्षणा-क्षणावर ठेवू खोडकर ठसा

सांगायाची आहे माझ्या सानुल्या फुला

दमलेल्या बापाची ही कहाणी तुला....

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

दमल्या पायाने जेव्हा येईल जांभई

मऊ-मऊ दूध भात भरवेल आई

गोष्ट ऐकायला मग येशील ना अशी

सावरीच्या उशीहून मऊ माझी कुशी

कुशी माझी सांगताहे ऐक बाळा काही

सदोदित जरी का मी तुझ्या पास नाही

जेवू खाऊ नाहू माखू घालतो ना तुला

आईपरी वेणी फणी करतो ना तुला

तुझ्यासाठी आईपरी बाबासुद्धा खुळा

तोही कधी गुपचूप रडतो रे बाळा

सांगायाची आहे माझ्या सानुल्या फुला

दमलेल्या बापाची या कहाणी तुला....

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

बोळक्यामध्ये लुकलुकलेला तुझा पहिला दात

आणि पहिल्यांदाच घेतलास जेव्हा तोंडी मऊ भात

आई म्हणण्याआधीसुद्धा म्हणली होतीस बाबा

रांगत रांगत घेतलास जेव्हा घराचा तू ताबा

लुटू-लुटू उभं रहात टाकलंस पाऊल पहिलं

दूरचं पहात राहिलो फक्‍त,जवळ पहायचंच राहिलं

असा गेलो आहे बाळा पुरा अडकून

हल्ली तुला झोपेतच पहातो दुरून

असा कसा बाबा देव लेकराला देतो

लवकर जातो आणि उशीरानं येतो

बालपण गेले तुझे-तुझे निसटून

उरे काय तुझ्या-माझ्या ओंजळीमधून

जरी येते ओठी तुझ्या माझ्यासाठी हसे

नजरेत तुझ्या काही अनोळखी दिसे

तुझ्या जगातून बाबा हरवेल का गं

मोठेपणी बाबा तुला आठवेल का गं

सासुराला जाता-जाता उंबरठ्यामध्ये

बाबासाठी येईल का पाणी डोळ्यामध्ये

ना ना ना ना ना.. ना ना ना ना ना....

----------------- संदीप खरे.

एक क्वार्टर कमी पडते

2010-08-02T14:15:00.000+05:30

दारु काय गोष्ट आहे
मला अजुन कळली नाही
कारण प्रत्येक पीणारा म्हणतो
मला काहीच चढली नाही

सर्व सुरळीत सुरु असताना
लास्ट पेगपाशी गाडी अडते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

पीण्याचा प्रोग्राम म्हणजे जणु
वीचारवंतची गोलमेज परीषदचभरते
रात्री दीलेला शब्द प्रत्येकजण
सकाळच्या आत विसरते

मी इतकीच घेणार असा
प्रत्येकाचा ठरलेला कोटा असतो
पेग बनवनारा त्यदिवशी
जग बनवनार्‍यापेक्षा मोठा असतो

स्वताच्या स्वार्थासाठी
प्यायच्या आग्रहाचा कार्यक्रम घडते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते
पीण्याचा कार्यक्रम पीणार्‍याला

दरवेळेस नवीन पर्व असते
लोकांना अकँडेमीक्सपेक्षा

पीण्याचा क्षमतेवर गर्व असते

आपण हीच घेतो म्हणत
ऐकमेकाचे ब्रँडप्रेम जागवतात
वेळ आली आणि पैसा नसला की
देशीवरही तहान् भागवतात

शेवटी काय दारु दा‍रु असते
कोणतीही चढते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते
पीणार्‍यामध्ये प्रेम हा
चर्चेचा पहीला वीषय आहे
देवदासचे खरे प्रेम पारो की दारु
मला अजुन संशय आहे

प्रत्येक पेगमागे तीची
आठवण दडली असते
हा बाटलीत बुडला असतो
ती चांगल्या घरी पडली असते

तीच्या आठवणीत थर्टीची लेवल
लगेच सिक्स्टीला भीडते
दर पार्टीच्या शेवटी

ऐक क्वार्टर कमी पडते

चुकुन कधीतरी गंभीर
वीषयावरही चर्चा चालतात
सर्वेजण मग त्यावर
P.HD. केल्यासारखे बोलतात

प्रत्येकाला वाटतेकी त्यालाच
यामधले जास्त कळते
ग्लोबल वार्मिंगची चर्चा
गावच्या पोटनीवडणुकीकडे वळते

जसा मुद्दा बदलतो
तसा आवाज वाढते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते
फेकणे , मोठोपणा दाखवणे याबाबतीत्
यांच्यासारखा हात नाही
ऐरवी सींगल समोसा खाणारा
गोष्टीत पीझ्झाशीवाय् खात नाही

पैशे काय आहे ते फक्त
खर्च करासाठीच असतात
पॅकजवळ झालेली अशी गणिते
सकाळी चहाच्या कटींगपाशी फसतात

रात्री थोडी जास्त झाली
मग त्याला कळते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते
यांच्यामते मद्यपाण हा
आयुष्याचा महत्वाचा पार्ट आहे
बीयर पीण्यामागे सायन्स
तर देशी पीण्यामागे आर्ट आहे

यामुळे धीर येते ताकत येते
यात वेगळीच मजा असते
आयुष्याभराचा मावळा माणुस
त्या क्षणी राजा असते

याच्यामुळे आपल्याला घराच्या

चिवड्याचे महत्व कळते
दर पार्टीच्या शेवटी
ऐक क्वार्टर कमी पडते

वेडा मुलगा

2010-08-02T13:56:00.000+05:30

माझी शाळा

2010-08-02T13:53:00.000+05:30

अडगळीच्या खोलीमधलं
दप्तर आजही जेव्हा दिसतं |मन पुन्हा तरूण होऊन
बाकांवरती जाऊन बसतं ||
प्रार्थनेचा शब्द अन शब्द
माझ्या कानामध्ये घुमतो |गोल करून डबा खायला
मग आठवणींचा मेळा जमतो ||
या सगळ्यात लाल खुणांनी
गच्च भरलेली माझी वही |अपूर्णचा शेरा आणि
बाई तुमची शिल्लक सही ||
रोजच्या अगदी त्याच चुका
आणि हातांवरले व्रण |वहीत घट्ट मिटून घेतलेत
आयुष्यातले कोवळे क्षण ||
पण या सगळ्या शिदोरीवरंच
बाई आता रोज जगतो |चुकलोच कधी तर तुमच्यासारखं
स्वतःलाच रागवून बघतो ||
इवल्याश्या या रोपट्याची
तुम्ही इतकी वाढ केली आहे |हमखास हातचा चुकण्याची सुद्धा
सवय आता गेली आहे ||
चांगलं अक्षर आल्याशिवाय
माझा हात लिहू देत नाही |एका ओळीत सातवा शब्द
आता ठरवून सुद्धा येत नाही ||
दोन बोटं संस्कारांचा
समास तेवढा सोडतो आहे |फळ्यावरच्या सुविचारासारखी
रोज माणसं जोडतो आहे ||
योग्य तिथे रेघ मारून
प्रत्येक मर्यादा ठरवलेली |हळव्या क्षणांची काही पानं
ठळक अक्षरात गिरवलेली ||
तारखेसह पूर्ण आहे वही |फक्त एकदा पाहून जा |दहा पैकी दहा मार्क
आणि सही तेवढी देऊन जा ||

मोडी लिपी प्रशिक्षण वर्ग

2010-08-02T13:52:00.000+05:30

मोडीलिपी शिक्षण प्रसारक मंडळाच्या वतीने मोडी लिपी प्रशिक्षण वर्ग होणार
आहेत. तज्ञ शिक्षकांकडून मोडी लिपीविषयी मार्गदर्शन केले जाईल. ऐतिहासिक
कागदपत्रे, शिलालेख, शकावली इत्यादी दस्तएवजाच्या अभ्यासासाठी मोडी लिपीचा
उपयोग होतो.

हे वर्ग दादर येथील राजा शिवाजी विद्यालयात २४ एप्रिल पासून दर
शनिवारी संध्यकाळी ५ ते ७, तर ठाण्यातील न्यू इंग्लिश स्कूल येथे २५
एप्रिल पासून दर रविवारी सकाळी ९ ते ११ यावेळेत वर्ग घेण्यात येणार आहेत.

संपर्क : २५११९८९६

बंड्याचे लेटर about pune

2010-08-02T13:50:00.000+05:30

ती . बाबा आणि सौ . आईस ,

बंड्याचा शि . सा .न .वि .वि .

मी पुण्यात होस्टेलवर सुखरूप येऊन पोहोचलो . तुम्ही लगोलग मला बाईक घेऊन दिल्यामुळे माझी कॉलेजलाआणि क्‍लासला जाण्याची मस्त सोय झालीय बरं का ! पुण्यात बाईक चालवायला जबरी मजा येते.

पुणेकरांचे आवडीचे पूर्वीचे वाहन म्हणजे सायकल . आपल्या गावात देवाला सोडलेल्या रेड्याला जसे कोणीहीकाहीही करत नाहीत , तसेच इथे सायकलस्वारांना कोणताही नियम लागू नाही . पोलिसांची नजर चुकवून आणिशिट्टीचा इशारा ऐकून न ऐकल्यासारखे करून हे झक्‍कासपैकी पसार होतात. काय करणार ! सध्याचे लाइफचधावपळीचे झाले आहे . त्यांचा दोष कसा गं म्हणता येईल आई ?

इथल्या दुचाकीचालकांना ऊर्जाबचतीचे महत्त्व खूपच पटले आहे . त्यांच्या वाहनावरसुद्धा तीन जण आरामातबसतात . सिग्नलपाशी लाल दिवा असला तरी ते सहसा थांबत नाहीत ; कारण त्यामुळे पेट्रोल जास्त जळते . मीकुठेसे वाचले , की वळताना हात दाखवायचा, तर चौदा स्नायू वापरावे लागतात म्हणे. म्हणून हात दाखवायचे कष्टकोणी घेत नाहीत. शिवाय हात दाखवून अवलक्षण करू नये म्हणतात. त्यामुळेच की काय काही रिक्षाचालक पायानेवळण्याचा इशारा करतात.

इथे सहा प्रवासी बसलेल्या रिक्षांना तीन आसनी रिक्षा म्हणतात आणि दहा प्रवासी बसलेल्या रिक्षांना सहा आसनीरिक्षा म्हणतात . आहे ना गंमत ? शाळांचे रिक्षावाले काका खूप प्रेमळ असतात . रिक्षात १२ - १५ मुले घेऊन तेमायेची भूक कशीबशी भागवितात. आई, पुणेकर फार लठ्ठ होऊ लागलेत असा अहवाल मध्यंतरी तू वाचलाअसशीलच. त्यावर उपाय म्हणून रिक्षावाले फक्त लांब अंतरावरचे प्रवासी स्वीकारतात . बसचालकांनाही पुणेकरांच्यालठ्ठपणाची खूप काळजी वाटते . त्यामुळे ते स्टॉपच्या अलीकडे किंवा पलीकडेच बस थांबवितात.

बाबा , येथील वाहतूक पोलिस पर्यावरणाबाबत सजग आहेत . एक कागद बनविण्यासाठी अनेक झाडे तोडावीलागतात. त्यामुळे नियम तोडणाऱ्याला कागदाची पावती फाडून दंड करणे ते गुन्हाच समजतात . मध्यंतरीच्यावादामुळे मोटारचालकांचा " लेन' या शब्दावर खूप राग आहे . "लेनची शिस्त पाळा ' असा फलक वाचला , की तेहटकून ती सूचना धुडकावतात . बाबा, दुसरी आनंदाची बातमी म्हणजे मला लायसन्स अगदी होस्टेलपोच मिळाले .कसे ते मात्र गावाला आलो की सांगेन !

( ता . क. - बंटीला मोकळ्या मैदानात सायकल शिकवू नका. मे महिन्यात मी त्याला कर्वे रस्त्यावर दोन दिवसांतशिकवेन)

तुमचा लाडका

बंड्या

"शोधाल तर सापडेल"

2010-08-02T13:46:00.000+05:30

आजही जेव्हा आपण एखादा नवीन गोष्ट पाहतो तेव्हा, अरेच्च्या! असेही होते असे बोलतो आणि ती गोष्ट दाखविणारा आपणास त्यात काय? अशी फुशारकी मारतो. मग त्याच्या समोर आपण किती अडाणी आहोत असे आपणास वाटू लागते.

हे मान्य आहे की आहे की एखादी नवीन गोष्ट पाहिल्यास आश्चर्यचकित व्हायला होते, पण दरवेळेस कुठलीही नवीन गोष्ट दुसर्‍यानेच आपल्याला दाखवायला हवी हे मात्र आपणास बदलता येईल.
शोधल्यास सर्व सापडते हे तर तुम्हालाही मान्य असेल, मग काय शोधायचे हाच मोठा प्रश्न असतो. पण जर काय शोधायचे हे माहीत असेल तर मग शोधण्यासाठी त्याची तुम्ही एवढे दिवस थांबलात का असा प्रश्न तुम्हाला स्वतःला विचारावा लागेल.
असो. इथे आता हा प्रश्न आहे की काय शोधायचे आणि कुठे सापडेल? या दोन्ही गोष्टींचे उत्तर अगदी सोपे आहे. थोडावेळ असा विचार करा की कुठली गोष्ट असू शकत नाही आणि ती गोष्ट आठविल्यास त्याची माहितीगुगल.कॉमवर शोधायची. तुम्हाला असे वाटेल की हे सहज सोपे नाही. पण खरंच हे शक्य आहे.
इथे काही कॉम्प्युटरमधील काही अशा प्रोग्रॅमची ओळख दिली आहे, जे प्रोग्रॅम तुम्ही कधी विचार देखिल केले नसतील. इतकेच की या प्रोग्रॅमबद्दल जास्त कुणाला माहिती देखिल नसते. जर तुम्ही शोधलात तर तुम्हाला नक्कीच सापडतील तसेच हे प्रोग्रॅम शोधता-शोधता अशाच निरनिराळ्या प्रोग्रॅमबद्दल तुम्हाला कल्पना यावी या विचाराने इथे सांगितलेला प्रोग्रॅम कुठे मिळेल याची काहीच माहिती दिली नाही आहे.
१. याहू चॅटींग तर तुम्ही नक्कीच केले असेल. आपण आपल्या याहू मॅसेंजरमध्ये असलेल्या कुठल्याही व्यक्तीबरोबर ती व्यक्ती ऑनलाईन असल्यास चॅट करू शकतो, हे तुम्हाला माहीत असेलच. एखाद्याशी चॅट करायचे नसल्यास आपण त्याला मॅसेंजरमध्ये ब्लॉक करतो, त्यामुळे फक्त त्याच्यासाठीच आपण अदृश्य होतो. पण जर एखादा आपला मित्र जर एखाद्यावेळेस आपणास चॅटींगद्वारे जरा जास्तच त्रास देत असेल व त्यावेळी त्याला टाळता येत नसेल तर काय करायचे असा प्रश्न निर्माण होतो. जरा विचार करा एका अशा प्रोग्रॅम बद्दल ज्या प्रोग्रॅमद्वारे तुम्ही तुमच्या कॉम्प्युटरवरून त्या व्यक्तीचा याहू मॅसेंजर बंद करू शकता आणि ते देखिल त्या न काही सांगता. तुमच्याप्रोग्रॅममुळे त्याचा याहू मॅसेंजर आपोआप बंद होईल व पुन्हा-पुन्हा प्रयत्न करून देखिल बंद होत असल्यास काहीतरी प्रॉब्लेम आहे असे समजून तो तेव्हा चॅटींग करण्याचा विचारच सोडून देईल.

२. सध्या हार्डडिस्क रिकव्हरी किंवा डाटा रिकव्हरी हा प्रकार तुम्हाला नक्कीच माहीत असेल. तरीही सांगतो. बर्‍याचवेळा कॉम्प्युटरची हार्डडिस्क खराब होते आणि त्यातील डाटा म्हणजेच माहिती नष्ट होते. एखाद्या व्हायरसमुळेअथवा बरीच जुनी हार्डडिस्क काही काळाने खराब होते व आपला कॉम्प्युटर चालायचा बंद होतो. अशावेळी हार्डवेअर इंजिनिअर आपला कॉम्प्युटरची हार्डडिस्क खराब झाली असून आपला सर्व डाटा उडाला असे सांगतो. यावेळी हळहळण्याशिवाय आपल्याकडे पर्याय नसतो. अशावेळी तोच हार्डवेअर इंजिनिअर आपल्याला हार्डडिस्क रिकव्हरीकिंवा डाटा रिकव्हरी करून घ्या असा सल्ला देतो. परंतू हार्डडिस्क रिकव्हरी किंवा डाटा रिकव्हरी करून घेणे फारखर्चीक आहे असेही तो सांगतो. बर्‍याच मोठ्या कंपन्यांना हा खर्च करणे शक्य होते परंतू सर्वसामान्य व्यक्तीला हा खर्च शक्य नसतो व त्याचा कॉम्प्युटरमधील संपूर्ण डाटा नष्ट होतो. जरा विचार करा अशाप्राकारे डाटा परत मिळवून देणारा सॉफ्टवेअर तुम्हाला मिळाल्यास.

३. एखादी फाइल डिलिट केल्यास ती रिसायकल बीन (Recycle Bin) जाते आणि ती तेथून देखिल डिलिट केल्यासकॉम्प्युटरमधून नष्ट होते हे आपणास माहीत असेलच. पण जरी ती आपल्या समोरून नष्ट झाली असली तरीप्रत्यक्षात ती कॉम्प्युटरमधून नष्ट झालेली नसते. मग एखादी महत्त्वाची फाइल आपल्या हातून डिलिट झाल्यास मोठी पंचाईत होते. अशावेळी त्या फाइलमधील सर्व काम पुन्हा करावे लागते. इथे जरा विचार करा. एखाद्या अशा सॉफ्टवेअर बद्दल जो आपणास रिसायकल बीन (Recycle Bin) मधून देखिल डिलिट केलेल्या इतकेच की आठवड्यापूर्वी देखिल रिसायकल बीन (Recycle Bin) मधून देखिल डिलिट केलेल्या फाइली व्यवस्थित मिळवून देईल.

४. वर्ड अथवा एक्सेलमध्ये फाइलीला पासवर्ड देऊन सुरक्षित करणे फारच सोपे आहे. परंतू अशाप्रकारे पासवर्डदिल्यानंतर तो विसरल्यास तो काय होता हे न आठवल्यास ती महत्त्वाची फाइल नंतर अनावश्यक बनते. अशावेळीपासवर्ड मिळवून देणार्‍या कंपन्या त्या फाइलीचा पासवर्ड परत मिळवून देण्याचे बरेच पैसे आकारतात. जरा विचार करा त्या कंपन्या फाइलीचा पासवर्ड परत मिळवण्यासाठी काय करीत असतील. प्रत्यक्षात त्या कंपन्या कुठलेतरी सॉफ्टवेअर वापरून त्या फाईलीचा पासवर्ड परत मिळवतात. पण जर तसा सॉफ्टवेअर आपल्यास मिळाल्यास.

५. कितीतरी वेबसाइटवर पासवर्ड सोबत युजर आयडी देखिल साठविण्याची सोय असते. अशाठिकाणी लॉगीनच्याठिकाणी (Remember Me) असे लिहिलेले असते. म्हणजेच पुढीलवेळेस जेव्हा आपण त्या वेबसाइटवर जाता तेव्हालॉगीन करताना युजर आयडी आणि पासवर्ड देण्याऐवजी तेथे आधीच आपला युजर आयडी आणि पासवर्ड असतो अथवा युजर आयडी दिल्यास पासवर्ड आपोआप समोर येतो. परंतू अशावेळी तो पासवर्ड गोल चिन्हांच्या स्वरूपातअसतो त्यामुळे तो ओळखणे शक्य नसते. इथे जरा विचार करा एखाद्या अशा सॉफ्टवेअर बद्दल जो अशा ठिकाणी त्या गोल चिन्हांच्या स्वरूपात दिसणार्‍या पासवर्डला व्यवस्थित इंग्रजी शब्दांमध्ये दाखवेल.

६. आपण कितीही स्वतःला हुशार समजत असलो तरी आपल्या पाठीमागे आपल्या कॉम्प्युटरवर काय काम केले जाते, कुठल्या फाइली उघडल्या जातात, कुठल्या वेबसाइट पाहिल्या जातात, कोणाला काय ई-मेल लिहिले जातात, कोणते पासवर्ड दिले जातात ई.ई. बर्‍याच गोष्टी आपल्या नकळत केल्यास आपणास त्याची काहीच माहिती मिळत नाही. पालकांसाठी हीच समस्या मोठी समस्या असते ती म्हणजे त्याच्या पाठीमागे त्याचा मुलगा/मुलगी कॉम्प्युटरवर काय करतात. अशावेळी विचार करा एखाद्या अशा सॉफ्टवेअर बद्दल जो आपल्या कॉम्प्युटरवरकि-बोर्डद्वारे दाबलेल्या प्रत्येक बटणाची नोंद ठेवेल. तसेच कुठले-कुठले प्रोग्रॅम, सॉफ्टवेअर, वेबसाइट वापरल्या गेल्या या सर्वांची माहिती आपणास देईल.

७. बर्‍याच कंपन्यांमध्ये सध्या त्यांच्या कंपनीतील सहकार्‍यांनी ऑफसमध्ये फालतू टाईमपास करू नये म्हणून त्यांच्या कॉम्प्युटरवर इंटरनेट असूनदेखील चॅटींगकरण्याचे प्रोग्रॅम बंद केलेले असतात. म्हणजेच त्यावेबसाइटदेखील सुरू होत नाहीत. त्यामुळे ऑफिसमधील व्यक्तीशी जरी कामासंबंधी बोलायचे असल्यास चॅटींगचेसॉफ्टवेअर नसल्याने वेळ वाया जातो. इंटरनेटरवर असे बरेच प्रोग्रॅम मोफत मिळतात ज्याद्वारे ऑफिसमध्येच आपण आपल्या सहकार्‍याशी चॅटींगवरुन बोलू शकतो.

८. बर्‍याच पालकांना आपला मुलगा/मुलगी कोणत्या वेबसाइट पाहतात, त्यांच्या मागे कॉम्प्युटरवर काय करतात याची चिंता असते. अशावेळी त्यांना नको असलेल्या वेबसाइट पाहण्यापासून कसे थांबवायचे हा मोठा प्रश्न असतो. यासाठी सध्या इंटरनेटवर नको असलेल्या वेबसाइट बंद करणारे वेबसाइट ब्लॉकर सॉफ्टवेअर देखिल मिळतात आणि ते देखिल अगदी मोफत.

टीप : एक गोष्ट लक्षात ठेवायला हवी ती म्हणजे इथे सांगितलेला प्रोग्रॅम कुठे मिळेल याची काहीच माहिती दिली नसल्याने तसा अथवा तशा स्वरूपाचा प्रोग्रॅम आपणास एखाद्या वेबसाइटवर आढळल्यास तो डाउनलोड करण्यापूर्वी त्याची संपूर्ण माहिती वाचून घ्या तसेच त्या प्रोग्रॅम/सॉफ्टवेअर बद्दल इतर वेबसाइटवर कुणी त्याबद्दलचा अनुभव दिल्या असल्यास तो वाचूनच मग निर्णय घ्यावा. शक्यतो डाउनलोड.कॉम वरून कुठलाही सॉफ्टवेअर डाउनलोड करावा जेणे करून व्हायरसचा त्रास होणार नाही.

बघ माझी आठवण येते का ????????????

2010-08-02T13:44:00.002+05:30

p.c समोर बस orkut मधले a/c उघड
फ्रेंड्स लिस्ट ओपन कर.......
. बघ माझी आठवण येते का ???????????

तुझे scrap बुक उघड ......
त्यातला scrap वाच ............
बघ माझी आठवण येते का ??????????

भेटतील ज़ेव्हा तुला तुझे जिवलग मित्र....
बोलतील ते तुझ्यशि......हसत.........
तेव्हा....बघ माझी आठवण येते का ??????

करशील जेव्हा कोणाशी chating.......
जेव्हा वाचशील कोणाच्या कविता......
पडशिल कोणाच्या प्रेमात.......
बघ माझी आठवण येते का ????????????